Meczet Nuruosmaniye

Tysiące ludzi codziennie mija meczet Nuruosmaniye i nigdy do niego nie wchodzą. Jego dziedziniec znajduje się tuż obok bramy Nuruosmaniye Wielkiego Bazaru, więc tłum przepływa obok w drodze do sklepów. Skręć w bok przez bramę dziedzińca, a znajdziesz jeden z najbardziej nietypowych meczetów w Stambule, budowlę, która wprowadziła europejski styl barokowy do architektury osmańskiej. Nie trzeba kupować biletu.

Najważniejsze informacje

Historia

Sułtan Mahmud I zlecił budowę meczetu w 1748 roku. Zmarł, zanim ją ukończono, a jego brat Osman III dokończył ją w 1755 roku, nadając mu nazwę Nuruosmaniye, „światło Osmana”. Architektem jest zwykle wymieniany Simeon Kalfa, który pracował z osmańskimi budowniczymi dworskimi.

W połowie XVIII wieku osmańskie elity podążały za europejską modą, a francuskie i włoskie pomysły dekoracyjne docierały dzięki grafikom, posłom i rzemieślnikom. Nuruosmaniye był pierwszym cesarskim meczetem, który wykorzystał je na dużą skalę: wygięte profilowania, rzeźbione liście akantu, zaokrąglone formy oraz swobodne połączenie detali klasycznych i osmańskich. Wyznaczył styl późniejszych barokowych meczetów i fontann w całym mieście.

Kompleks obejmował kiedyś bibliotekę, medresę, jadłodajnię dla ubogich, fontannę oraz grobowiec matki fundatora. Niektóre z tych budynków wciąż stoją wokół meczetu. Budynek został starannie odrestaurowany w latach 2010.

Co warto zobaczyć

• Dziedziniec. Większość dziedzińców osmańskich meczetów ma kształt kwadratu. Ten zakrzywia się w kształt podkowy, otoczony rzędem arkad przykrytych kopułami. Nic podobnego nie występuje wśród dużych meczetów Stambułu.
• Kopuła. Pojedyncza, duża kopuła przykrywa salę modlitewną, wsparta na wielkich łukach. Brak bocznych półkopuł sprawia, że wnętrze wydaje się bardzo przestronne.
• Światło. Rzędy okien w ścianach i w bębnie kopuły wypełniają salę modlitewną dziennym światłem, co odpowiada nazwie meczetu.
• Fontanna i grobowiec. Poza dziedzińcem, do tego samego kompleksu należą niewielka publiczna fontanna oraz grobowiec Sehsuvar Sułtanki, matki Osmana III.
• Detale. Zwróć uwagę na kapitele kolumn, rzeźbione balustrady galerii oraz mihrab, gdzie barokowe zawijasy spotykają się z tradycyjną kaligrafią.

Przede wszystkim meczet

Nuruosmaniye to czynny meczet. Zwiedzanie wstrzymywane jest podczas pięciu codziennych modlitw, których godziny zależą od położenia słońca, oraz w piątki w okolicy modlitwy południowej. Zdejmij buty przy wejściu i mów cicho. Nie przechodź przed modlącymi się osobami.

Najlepszy czas na wizytę

Najlepiej odwiedzić meczet tuż przed lub po wizycie na Wielkim Bazarze. Przed południem jest spokojnie. Późnym popołudniem, gdy bazar zaczyna się zamykać, dziedziniec wypełnia się sprzedawcami zmierzającymi na modlitwę, dlatego warto przyjść nieco wcześniej. Sam bazar jest zamknięty w niedziele, ale meczet jest otwarty.

Nasza prywatna wycieczka na zakupy po Stambule: Wielki Bazar i targ przypraw trwa cztery godziny w dwóch historycznych targowiskach z lokalnym przewodnikiem, który zna uczciwe ceny; cena od 200 USD. Przechodzi ona także obok bramy Nuruosmaniye. W prywatnej wycieczce po Starym Mieście w Stambule na pół dnia z szybkim wejściem do Hagia Sophia trasa prowadzi z Sultanahmet do bazarów w ciągu czterech godzin; cena od 200 USD. Poproś przewodnika o dziesięciominutowy postój przy meczecie.

Wokół meczetu

Ulica Nuruosmaniye, biegnąca od meczetu w kierunku Cagaloglu, jest wzdłuż obu stron zabudowana sklepami z dywanami, biżuterią i antykami. Są one spokojniejsze i bardziej ekskluzywne niż uliczki bazaru. Kolumna Konstantyna w Cemberlitas znajduje się zaledwie dwie minuty drogi stąd, a na tym samym rogu stoi stara łaźnia Cemberlitas Hammam, zbudowana w latach osiemdziesiątych XVI wieku. Więcej informacji znajdziesz na naszej stronie o Wielkim Bazarze.

Wskazówki

• Wejdź przez bramę na dziedziniec od strony bazaru; to najbezpośrednia trasa.
• Weź ze sobą chustę; pożyczane chusty nie zawsze są tu dostępne.
• Fotografowanie jest dozwolone bez lampy błyskowej; unikaj kierowania aparatu na wiernych.
• Małe grobowiec i budynki biblioteki wokół dziedzińca nie zawsze są otwarte.

Najczęściej zadawane pytania